Oef, dat duurde lang!! Al maanden beloofde uitgeverij De Vier Windstreken mij m'n definitieve contract, maar het kwám maar niet. Ik wil niet ongeduldig zijn hoor, maar toch...
Anyway: gisteren viel het in de bus. Dit weekend even goed lezen, handtekening zetten en klaar!

Dit weekend is Nelis geweest. Nelis, die Chanel al kende in Amerika, Nelis hondentrainer, Nelis met wie we bijna wekelijks mailen om goede raad over Chanel.
Het bleef zo moeizaam om Chanel te pakken en te aaien, dat er echt iets moest gebeuren. Chanel moest de wereld in, maar hoe doé je dat?
Nou... hij was een half uur over de vloer, of ze at uit zijn hand. Na een uur (en ja, een fiks gebeten vingers) had ze een riem om en hoppa, wij naar buiten met een bange hond, aan twee riemen. Maar wow... in tweeëneenhalve dag heeft hij wonderen verricht. Chanel laat zich knuffelen, ze laat zich aaien. Ze vindt uitgaan fantastisch! Ze is zelfs veel minder bang voor Ton. De voddenbaal is gekamd. En allemaal met vooral veel enthousiasme, overwicht, duidelijkheid en overwicht. Geweldig.
Toen ik Nelis vroeg of hij ook nog tips had over het trekken van Kyra, wat wel héél lastig is als je twee honden uit moet laten en waar ik al járen op verschillende manieren iets aan probeer te doen, nam hij Kyra aan de slipband. En onvoorstelbaar, het snertbeest liep binnen vijf minuten aan één vinger naast hem.

Kortom: een hondenfluisteraar kun je Nelis niet noemen. Daarvoor praat hij veel te veel en veel te hard. Maar een hondentovenaar? Definitely!

Wow wat gaat de tijd snel. Chanel is al bijna twee máánden bij ons. En zeg maar dag met je handje tegen de vakantie. Het gaat steeds beter, maar haar aanlijnen en in een camper stoppen, nee, dat kunnen we wel vergeten tegen de zomer.
Wat ze wél kan: ze komt als we haar roepen, liefst als Kyra er ook bij is. Ik kan haar lekker aaien, zo 's avonds. Ze ligt er lekker bij als ik achter de computer aan het werk ben... Dus vooruitgang is er zeker. Maar toen ik gisteren, tijdens dat aaien, haar aanraakte met een borstel was ze meteen vertrokken, staart tussen de poten.
Volgende project: Chanel een halsband om doen. Ik heb een speciale leren slipband gekocht en wil eigenlijk vanmiddag proberen daar eens iets mee te doen. Oei...

Hoever kan je komen in een week? Behoorlijk ver weten we nu. Vorige week hadden we Chanel-de-panische-kleuter. En nu... Chanel de schuwe huisgenoot.
Vrijdagavond hebben we haar binnengehaald. Dat hadden we eerst nog even later zitten: ze is immers altijd buiten gewend geweest en we waren bang dat ze binnen heel eng zou vinden. Maar alleen zijn vond ze ook niet fijn en toen ze vrijdagnacht weer aanstalten maakte de buurt bij elkaar te gaan huilen, hebben we haar in huis gehaald.
Het ging wonderbaarlijk goed. Zij en Kyra blijken dikke maatjes: Kyra accepteert zelfs dat Chanel op haar kleed ligt en ruimt zelf maar het veld omdat ze niet altijd een kleuter tegen zich aan wil hebben. Ondertussen heb ik haar al een paar keer mogen aaien. Dan kruipt ze bij de computer: waar ik lekker rustig ben en niet zo op haar geconcentreerd. Ze komt Ton al elke morgen goedemorgen zeggen.
Ondertussen verwennen we beide honden stierlijk: Kyra moet oppassen dat ze niet te dik wordt. Maar alles om Chanels vertrouwen te winnen.
Een hoop winst dus al na een week, hoewel we nog héél veel geduld zullen moeten hebben voor ze zich werkelijk veilig voelt. Maar dat komt. Beslist.

Drie dagen is ze er nu, onze Chanel. Woensdag ingevlogen uit Virginia en nu in Visvliet.
We wisten dat we een bange, getraumatiseerde kleuter in huis zouden krijgen en dat klopt ook. De eerste dag heeft ze bibberend in een hoekje van d kennel gezeten en als ze daaruit kwam was het alleen om haar nagels kapot te graven in een poging weg te komen.
Zielig, maar normaal gedrag.
Nu, na drie dagen, ziet haar wereld er al een stuk beter uit. Ton gaat elke twee uur een tijd bij haar zitten, zelfs 's nachts. In een dekentje. Na een nacht mocht hij haar aanraken, gisteren mocht hij aaien, vanochtend kroop ze zelfs tegen hem aan!
Kyra mocht er gister bij en zelfs dat ging boven verwachting. Geen grauw of snauw, helemaal níets. Chanel dringt zich totaal niet op en kent haar plaats. En dus heeft ze met Kyra geen probleem.
Het is mooi om te zien hoe ze zich heel, heel langzaam begint te ontspannen. Het duurt nog wel een tijdje voor ze wérkelijk veilig is, maar daarvoor is het een Saarloos. Voorlopig gaat het goed!