9 Jun, 11:21, 14 x viewed

Dit weekend is Nelis geweest. Nelis, die Chanel al kende in Amerika, Nelis hondentrainer, Nelis met wie we bijna wekelijks mailen om goede raad over Chanel.
Het bleef zo moeizaam om Chanel te pakken en te aaien, dat er echt iets moest gebeuren. Chanel moest de wereld in, maar hoe doé je dat?
Nou... hij was een half uur over de vloer, of ze at uit zijn hand. Na een uur (en ja, een fiks gebeten vingers) had ze een riem om en hoppa, wij naar buiten met een bange hond, aan twee riemen. Maar wow... in tweeëneenhalve dag heeft hij wonderen verricht. Chanel laat zich knuffelen, ze laat zich aaien. Ze vindt uitgaan fantastisch! Ze is zelfs veel minder bang voor Ton. De voddenbaal is gekamd. En allemaal met vooral veel enthousiasme, overwicht, duidelijkheid en overwicht. Geweldig.
Toen ik Nelis vroeg of hij ook nog tips had over het trekken van Kyra, wat wel héél lastig is als je twee honden uit moet laten en waar ik al járen op verschillende manieren iets aan probeer te doen, nam hij Kyra aan de slipband. En onvoorstelbaar, het snertbeest liep binnen vijf minuten aan één vinger naast hem.

Kortom: een hondenfluisteraar kun je Nelis niet noemen. Daarvoor praat hij veel te veel en veel te hard. Maar een hondentovenaar? Definitely!